W większości opisów longboardów występuje szereg fraz lub infografik prezentujących cechy jakie posiada deska. Chodzi tu głównie o rozwiązania technologiczne, które przekładają się na to jak deska wygląda i jak się na niej jeździ.

Concave : Najczęściej towarzyszy mu opis lekki, średnio lub mocny. To oznaczenie opisuje jak deska jest podgięta na bokach. Brak concaveu oznaczałby że deska jest płaska jak stół.

Rocker : Występuje najczęściej w deskach downhillowych. Oznaczenie to wiąże się z tym, że deska jest wygięta pomiędzy przodem a tyłem. Takie obniżenie pozwala obniżyć środek ciężkości co pomaga zachować stabilność przy większej prędkości. Pomaga to również podczas slajdowania ponieważ łatwiej jest się ułożyć do slajdu na desce z rockerem.

Camber : Camber jest przeciwieństwem rocera. Deska wygięta jest do góry przez co jest wyższa. Najlepiej działa on w połączeniu z miękką deską ponieważ pomaga on w tłumieniu nierówności i płynnej jeździe. 

Flex : oznacza on to jak mocno deska się ugina. Im większy tym deska jest miększa. Miękkie deski lepiej pochłaniają nierówności. Należy jednak pamiętać, że jeżeli deska będzie zbyt miękka zacznie wytrącać dużą część energii podczas odpychania się. Najlepiej osobiście stanąć na desce aby dobrać odpowiednią jej twardość.

Drop through : Deski z tym systemem mają trak zamocowany przez deskę. To mocowanie obniża deskę o parę centymetrów. Ułatwia to jazdę oraz poprawia stabilność deski. Jest popularne rozwiązanie stosowane głównie w deskach na miasto.